Na een wat zware week met veel werk en/of vertier buitenhuis, zag onze voedzame weekend er zo uit: vrijdagavond, iedereen een halve pizza thuis van de Italiaan om de hoek, voor ik in mijn eentje naar 'Body Lounge' toe ging. 'Body Lounge' gaat door het leven als een toneelproductie, dus zat in het programma van het Fringe festival, maar ik zou het eerder beschouwen als een extra-bodily experience. Culinair gezien, kreeg ik een stukje chocola, een snoepje, een van die smakeloze waterzakjes die in der lande als pruim door het leven gaan, en wat glazen water. Dit allemaal geblinddoek, dus eten met alleen je neus en tast en mond als waarnemers is weer iets anders dan eten met je ogen open.
Zaterdag, repetitie en opening tentoonstelling in Oude Kerk waar we op 23 september gaan optreden. Mijn 5-jarig kind ging mee voor een lunch bij cafe de Jaren: pistou-soep en Thom Kha Khai voor de grote mensen, spaghetti met gehaktballetjes en salade en een broodje voor meneertje. Die consequent maar een halve balletje at (die van mij zijn toch de imprinting-balletjes), voor slappe spaghetti verdronken in een zee van overbodige saus is hij weer veel te veel Italiaans, de salade had ik eigenlikjk voor mijzelf besteld, dus hij at een broodje boter en een chocomel. We grote Italianen aanwezig de rest. 's Avonds doodmoe naar huis, geen zin om te koken, weet je wat? Pizza bij Sebastiano op de Ceintuurbaan. Ook de gehaktballetjes van oom Sebastiano zijn een goede imprinting voor mijn kids. Na de pizza kregen we cadeau een fles prosecco voor thuis, gezien zondag onze 12de huvelijksdag was.
Zondag, papa moet werken en mamma neemt kids naar de ballebak van Ikea, om te dagdromen over mijn toekomstige ideale keuken. Ikea lunch, weer balletjes met friet. 's Avonds, aperitief met de Prosecco van Sebastiano bij een vriend met kapotte poot, en dan afhalen bij Chinees voor ons tweeen en een gebakken eitje voor de kids. Allen, zijn ze bij de Chinees een gerecht vergeten, en ik weet niet eens welke, dus ik moest terug. Na lang wachten krijg ik twee superverse bakjes, met extra rijst.
Dus vandaag moet ik mijn rijstrestjes oppimpen. Geen makkelijke opgave na al deze verwennerij van de vorige 3 dagen. Ik ga voor licht en gezond met zalm en courgette, maar de kinderen eten alleen wat rijst en een appel. Ach, why do I bother anyway?
Pimp up met zalm en courgette
Ingredienten:
- 4 eetlepels olijfolie
- 1/2 grote rode ui (reestje van donderdag)
- 1/2 grote courgette (reestje uit vorige week, weet je nog?)
- 3 mootjes zalm uit diepvries (uit voorraad voor donkere tijden)
- 1 bakje rijst (reestje Chinees van gisteren)
- zout naar smaak
Snij de ui in stukjes en laat even fruiten in de olijfolie. Wanneer de geur superlekker is, voeg 3 mootjes zalm direct uit diepvries, doe er zout naar smaak op en dek met deksel, op laag vuur 10 minuten laten stoven. Daarna, voeg de in stukjes gesneden courgette toe, meng alles goed, en laat even de courgettes zachtjes stoven, zonder deksel als de zalm te veel water heeft afgestaan. Na andere 10 minuten, servern met rijst ernaast. Ik heb alles opgegeten, zo lekker vond ik het. Gelukkig maar, want anders had ik weer restjes over.
Posts tonen met het label courgette. Alle posts tonen
Posts tonen met het label courgette. Alle posts tonen
maandag 10 september 2007
zondag 2 september 2007
Courgettesoep met tonijn
Als ik niet weet wat moet ik koken, dan ga ik boodschappen doen. Je vindt altijd iets supervers en superlekker, en dan komt een nieuwe recept vanzelf. Zo ook gisteren met vis.
Ik vond een geweldig tonijn "yellow fin" om rauw gegeten te worden, en ook al ben ik zelf niet zo dol op rauwe vis, elke af en toe lukt het toch.
Voor de lunch heb ik gewoon een tartaartje gemaakt. Met een mes een mootje tonijn fijn snijden, op smaak brengen met rijstazijn, zout en coriander, eten met zuurdesem grissini (a lievitazione naturale staat erop) en zo is het gedaan. Op een schaaltje ernaast wat extra groente in zuur. Er bleven twee moten tonijn over.
's Avonds moest toch iets voor de kinderen aan tafel komen en dan dacht ik aan courgette soep (had nog een gigantisch exemplaar uit mijn schoomoeder's kas).
Ingredienten voor de soep:
1/2 ui (groot) in stukjes
1 teentje knoflook
1/2 giant courgette, zaden binnen verwijderd en in grove stukken gehakt
2 eetlepels olijfolie
4 glazen water
1 stukje gorgonzola zo groot als een ei, ongeveer
2 eetlepels mascarpone
Ingredienten voor de tonijn:
2 moten verse tonijn
2 eetlepels lichte Japanse soyasaus
2 eetlepels Japanse rijstazijn
2 eetlepels mirin (Japanse kookwijn)
In een pan met een dikke bodem laat in de olijfolie de ui fruiten. Na een paar minuten voeg er het teentje knoflook toe, en na nog een minuut de courgette. Laat op middelgrote vuur alles doorbakken en na 5 minuten voeg er het water toe. Laat met deksel op nog 10 minuten koken. voeg daarna de mascarpone en de gorgonzola en met een stafmixer pureer het. Haal uit het vuur, proef naar zout (moet een klein beetje flauw blijven).
Voor de kinderen heb ik apart kleine sterretjespasta gemaakt (uit een etnische slager aan de Ten Cate-markt) en de soep zo geserveerd (hebben ze toch te weinig van gegeten: te veel gesnoept bij een feestje). Voor ons heb ik de tonijn in streepjes (1cm x 3cm x 0,5 cm, ongeveer) kort gebakken op een met olijfolie gestreken koekenpan, omgedraaid en dan de mengsel van soja, rijstazijn en mirin toegevoegd. Als de marinade opgedroogd was (maakt een lekkere gecarameliseerde korstje), dan heb ik de tonijnstukjes in een diepe bord soep opgeschept, en het was erg lekker. We hebben een tweede bord genomen en dan hoefden wij absoluut niks anders meer.
Wat ik niet snap, we eten toch zo gezond, ik snoep niet erg veel ( maar wel walnoten en amandelen, dat zal het zijn) en toch ben in in de zomer 3 kg. aangekomen. Erg, he?
Ik vond een geweldig tonijn "yellow fin" om rauw gegeten te worden, en ook al ben ik zelf niet zo dol op rauwe vis, elke af en toe lukt het toch.
Voor de lunch heb ik gewoon een tartaartje gemaakt. Met een mes een mootje tonijn fijn snijden, op smaak brengen met rijstazijn, zout en coriander, eten met zuurdesem grissini (a lievitazione naturale staat erop) en zo is het gedaan. Op een schaaltje ernaast wat extra groente in zuur. Er bleven twee moten tonijn over.
's Avonds moest toch iets voor de kinderen aan tafel komen en dan dacht ik aan courgette soep (had nog een gigantisch exemplaar uit mijn schoomoeder's kas).
Ingredienten voor de soep:
1/2 ui (groot) in stukjes
1 teentje knoflook
1/2 giant courgette, zaden binnen verwijderd en in grove stukken gehakt
2 eetlepels olijfolie
4 glazen water
1 stukje gorgonzola zo groot als een ei, ongeveer
2 eetlepels mascarpone
Ingredienten voor de tonijn:
2 moten verse tonijn
2 eetlepels lichte Japanse soyasaus
2 eetlepels Japanse rijstazijn
2 eetlepels mirin (Japanse kookwijn)
In een pan met een dikke bodem laat in de olijfolie de ui fruiten. Na een paar minuten voeg er het teentje knoflook toe, en na nog een minuut de courgette. Laat op middelgrote vuur alles doorbakken en na 5 minuten voeg er het water toe. Laat met deksel op nog 10 minuten koken. voeg daarna de mascarpone en de gorgonzola en met een stafmixer pureer het. Haal uit het vuur, proef naar zout (moet een klein beetje flauw blijven).
Voor de kinderen heb ik apart kleine sterretjespasta gemaakt (uit een etnische slager aan de Ten Cate-markt) en de soep zo geserveerd (hebben ze toch te weinig van gegeten: te veel gesnoept bij een feestje). Voor ons heb ik de tonijn in streepjes (1cm x 3cm x 0,5 cm, ongeveer) kort gebakken op een met olijfolie gestreken koekenpan, omgedraaid en dan de mengsel van soja, rijstazijn en mirin toegevoegd. Als de marinade opgedroogd was (maakt een lekkere gecarameliseerde korstje), dan heb ik de tonijnstukjes in een diepe bord soep opgeschept, en het was erg lekker. We hebben een tweede bord genomen en dan hoefden wij absoluut niks anders meer.
Wat ik niet snap, we eten toch zo gezond, ik snoep niet erg veel ( maar wel walnoten en amandelen, dat zal het zijn) en toch ben in in de zomer 3 kg. aangekomen. Erg, he?
dinsdag 28 augustus 2007
Nep-appeltaart met courgette en cedersiroop
Het was net Uitmarkt in het weekend en oma en opa hadden de kinderen naar Drenthe meegenomen. Handig zo een ophaal- en terugbreng-service: meestal maken we er gebruik van om nog meer ongestoord te werken, deze keer om iets leuks te doen.
Nog mooier en lekkerder waren de etenswaren die ze, samen met de kinderen, terug meenamen: komkommers en courgettes uit de moestuin, schoongemaakte en ingevroren sperziebonen en vlees van eigen koe. Lang leven opa en oma, en de koeien, en de poepbaan van de koeien, en de Hunebedden en al het spannends dat en 3- en een 5-jarige in Drenthe kunnen meemaken. Oma had ook fantastische groente in zuur gemaakt: pompoen met abrikozen en rozijnen en rosmarijn. Smaakte net naar gember, ook al was er geen gember in.
Tijd voor een appeltaart op z'n Italiaans, alleen met courgette in plaats van appels. Want die courgetten moeten toch op.
Ingredienten:
200 gr. patentbloem
100 gr. koude boter
100 gr. suiker
2 eierdooiers (heb ik eigenlijk 2 en 1/2 gebruikt)
1/2 Jumbo courgette
zelfgemaakte cedersiroop (zie helemaal onder)
druppels Crème de cassis
Gooi de eerste 4 ingredienten in de food processor en draai enkele seconden met de mes. Als het deeg te droog en korrelig blijkt te zijn, doe er nog een 1/2 of 1 extra dooier bij. Ik wou eigenlijk 1 extra dooier erin doen, maar het brak onderweg, dus is het maar 1/2 geworden. Precies goed.
Bewaar het deeg een half uurtje in de koelkast. Doe de oven aan op gemiddelde temperatuur (ik heb een hetluchtoven en heb er 175 graad gedaan). Snij inmiddels de courgette in het midden, lepel de zaden weg, en snij het vruchtvlees in dunne halve schijfjes, net halve maantjes. Dun betekent: 1 à 2 mm. Dek met het deeg een lage siliconenvorm (ik had net te weinig deeg om de randen te dekken, dus ik deed maar zonder en de bodem was ook dun) e leg erop, dakpangewijs, de schijfjes courgette. Het is leuk als je vanuit de rand begint, zodat die schijfjes een soort bloem vormen.
Besprenkel de courgettes met basterdsuiker, druppeltjes Crème de cassis en eventueel siroop. Doe in de oven voor 30 minuten en dan ga maar checken. Toen ik het deed, zag ik een mooi gekleurde korstje en veel vocht tussen de courgettes. Heb de siliconenvorm uit de oven gehaald, even gebogen en de vocht weg laten vloeien zonder dat deeg en courgettes ervanuit donderden, en weer terug in de oven gedaan. Na nog 10 minuten oven uitgedaan en taart nog even in gesloten oven laten zitten (dit was per ongeluk, maar heeft de resultaat niet erg beschadigd. Tenminste, ik heb er weinig van gemerkt.)
Ik heb het laten koelen en met veel plezier gegeten. in Italie zou zo een taart nog een dun laagje transparante gelatine erop kunnen gebruiken (dat is, als je een deegrand heeft gemaakt, zodat je met de gelatine alles op een zelfde niveau breng, wat ik dus niet had, volgende keer nog 50% meer deeg maken, dan heb ik, geloof ik, gelijk genoeg deeg), maar ik ben meer van de rechtoe-rechtaan school. Gelatine, mwah. In Nederland maken mensen van die dikke, vochtige appeltaarten, nou, dat is het dus mooi niet. Laat je niet afleiden door het "appeltaart" gedeelte in het titel, het komt anders uit dan je je zou voorstellen.
Nog mooier en lekkerder waren de etenswaren die ze, samen met de kinderen, terug meenamen: komkommers en courgettes uit de moestuin, schoongemaakte en ingevroren sperziebonen en vlees van eigen koe. Lang leven opa en oma, en de koeien, en de poepbaan van de koeien, en de Hunebedden en al het spannends dat en 3- en een 5-jarige in Drenthe kunnen meemaken. Oma had ook fantastische groente in zuur gemaakt: pompoen met abrikozen en rozijnen en rosmarijn. Smaakte net naar gember, ook al was er geen gember in.
Tijd voor een appeltaart op z'n Italiaans, alleen met courgette in plaats van appels. Want die courgetten moeten toch op.
Ingredienten:
200 gr. patentbloem
100 gr. koude boter
100 gr. suiker
2 eierdooiers (heb ik eigenlijk 2 en 1/2 gebruikt)
1/2 Jumbo courgette
zelfgemaakte cedersiroop (zie helemaal onder)
druppels Crème de cassis
Gooi de eerste 4 ingredienten in de food processor en draai enkele seconden met de mes. Als het deeg te droog en korrelig blijkt te zijn, doe er nog een 1/2 of 1 extra dooier bij. Ik wou eigenlijk 1 extra dooier erin doen, maar het brak onderweg, dus is het maar 1/2 geworden. Precies goed.
Bewaar het deeg een half uurtje in de koelkast. Doe de oven aan op gemiddelde temperatuur (ik heb een hetluchtoven en heb er 175 graad gedaan). Snij inmiddels de courgette in het midden, lepel de zaden weg, en snij het vruchtvlees in dunne halve schijfjes, net halve maantjes. Dun betekent: 1 à 2 mm. Dek met het deeg een lage siliconenvorm (ik had net te weinig deeg om de randen te dekken, dus ik deed maar zonder en de bodem was ook dun) e leg erop, dakpangewijs, de schijfjes courgette. Het is leuk als je vanuit de rand begint, zodat die schijfjes een soort bloem vormen.
Besprenkel de courgettes met basterdsuiker, druppeltjes Crème de cassis en eventueel siroop. Doe in de oven voor 30 minuten en dan ga maar checken. Toen ik het deed, zag ik een mooi gekleurde korstje en veel vocht tussen de courgettes. Heb de siliconenvorm uit de oven gehaald, even gebogen en de vocht weg laten vloeien zonder dat deeg en courgettes ervanuit donderden, en weer terug in de oven gedaan. Na nog 10 minuten oven uitgedaan en taart nog even in gesloten oven laten zitten (dit was per ongeluk, maar heeft de resultaat niet erg beschadigd. Tenminste, ik heb er weinig van gemerkt.)
Ik heb het laten koelen en met veel plezier gegeten. in Italie zou zo een taart nog een dun laagje transparante gelatine erop kunnen gebruiken (dat is, als je een deegrand heeft gemaakt, zodat je met de gelatine alles op een zelfde niveau breng, wat ik dus niet had, volgende keer nog 50% meer deeg maken, dan heb ik, geloof ik, gelijk genoeg deeg), maar ik ben meer van de rechtoe-rechtaan school. Gelatine, mwah. In Nederland maken mensen van die dikke, vochtige appeltaarten, nou, dat is het dus mooi niet. Laat je niet afleiden door het "appeltaart" gedeelte in het titel, het komt anders uit dan je je zou voorstellen.
Abonneren op:
Posts (Atom)