Volop aan het koken voor vanavond, want we hebben de proeverij van Krachtige witte wijnen uit Zuid Italie (tussen 19 en 21 uur bij het Italiaans Cultureel Instituut aan de Keizersgracht 564, Amsterdam).
Ik heb vorige week lekkere wijnen ontvangen van Piet Dooijewaard, een erg leuke importeur en collega-sommelier die vanuit Ermelo Nederland voorziet van prachtige wijnen. Hij komt ook volgende week kijken bij de les over Bubbels. En we hebben ook nog de Vermentino di Gallura van Argiolas, niet te vergeten.
Ik ben gisteren begonnen met een focacciadeeg, gemaakt met:
Deeg
1 kg. tarwemeel voor Focaccia en Pizza van Molino Grassi
600 gr. water
1 gram droge gist van de Dirk (ja, zo weinig, het is geen fout)
2 eetlepels extravergine Olijfolie van Eleonora Tonini
1 klein eetlepels zout
Bakken
1 takje rosmarijn
enkele korrels grof zout
Meng het gist met een beetje warme water in de kom van een keukenmachine en als het goed opgelost is voeg de ingrediënten voor de deeg toe. Laat goed mengen in de machine voor 10-15 minuten (ik heb afwisselende de functie 'pulse' gedaan, maar ook de centrifuge op alle kracht voor een minuut. Kortom, doe maar wat terwijl je met iets anders bezig bent, zo doe ik het tenminste.
Leg de deegbal in een bakplaat bedekt met bakpapier. Met de vingers probeer het snel en lichtjes te drukken tot een platte vorm. Leg erop een natte theedoek (goed afgespoeld van tevoren, je wilt niet een focaccia met wasverzachter aroma hebben).
Laat in een koude oven staan voor enkele uren. Voor het slapen gaan haal de theedoek weg, leg een stand voor de bakplaat de grill en leg erop de natte theedoek, zodat het de deeg niet aanraakt, maar het voorkomt uitdroging van de korts. Laat de hele nacht staan.
Tijd is het meest belangrijk ingrediënt voor deeg, denk eraan. Om een lekkere smaak te krijgen moet gist deeg de tijd krijgen om te rijpen. Ik doe alles met de machine zodat het bijna geen werk is om de deeg te maken, en daarna vergeet ik het tot het klaar is om te bakken. Rijpen geeft kans aan de enzymen om de gluten te bewerken, waardoor de deeg niet alleen lucht binnen kan krijgen, maar ook de smaak kan ontwikkelen (en dat is nou het verschil met fabrieksbrood, waar men enorme hoeveelheden snelle gist aan toevoeg, om een brood te krijgen die nergens naar smaakt, waardoor al die hippe toevoegingen, van zaden, karamel om de bruine gloed en andere oneigenlijke ingrediënten).
Haal het uit de oven terwijl je de oven aanzet tot 170-180 graad, haal een takje rosmarijn uit de tuin, was het en leg het bovenop de focaccia. besprenkel met enkele korreltjes zout en doe het weer in de oven voor ongeveer 1 uur. Ik doe altijd het ovenalarm om 45 minuten en dan ga ik kijken, maar meestal is het rond het uur.
Dus als je een hard werkende mens bent, maak snel het deeg ' s ochtend terwijl je op je koffie wacht, leg het in de oven en ga naar je werk. s' Avonds onder het koken en afruimen doe je de theedoek een stapje hoger.
s'Ochtends rosmarijn en zout toevoegen, oven aanzetten,. ga verder met je routine van douchen, scheren, aankleden, ontbijten en voor je weg gaat doe je de oven uit en laat de focaccia buiten de oven afkoelen. s' Avonds haal je een lekkere kaas en worst, een bakje tapenade, of zoals mij pureer je even met de stafmixer gelijke delen van mascarpone en blauwe kaas, een slaatje erbij, lekkere wijn en klaar.
Hou je lekker veel tijd om deze hartige cakejes met prei en tomaat te maken.
