Lasagna met de nietmachine

Het drama (en de creatieve oplossing) van de Italiaanse moeder die een beetje zondagse lasagna aan kroost en echtgenoot wil serveren, maar sinds de verhuizing geen ovenschaal meer kan vinden, ziet u uit de foto.

Maar het was wel een lekkere lasagna voor de niet-vleeseter, en ik wil u het recept niet onthouden:

- Leg op een bakplaat een dubbele laag kookpapier;

- leg erop 3 vellen lasagna Grande Italia, die geen Italiaanse merk is, maar dit was het beste beschikbaar bij mijn supermarkt en toch veel beter dan, pakweg, Honig;

- op de drie velle lasagna leg ruim tomatensaus met groente en vegetarische gehakt (gekruimelde tofu is ook goed). Je maakt het zo: fruit in 4 lepels olijfolie een prei, 3 stengels bleekselderij of stukje knolselderij en 4 wortels die je eerst in fijne stukjes hebt gehakt in een kookapparaat. Voeg er het echt of vegetarisch gehakt, meng goed en daarna 2 blikjes gepelde tomaten in stukjes en een beetje water. Zout naar smaak en laat 20-30 minuten pruttelen met deksel erop;

- na het laagje tomatensaus, voeg een laagje geraspte Parmezaanse kaas.

Let op, de echte heeft zo een stempeltje erop van de Consorzio del Parmigiano Reggiano. Als u dit op de verpakking niet treft, laat zitten en neem eerder een goede geraspte oude kaas, want je wilt niet weten wat voor troep gaat onder onbestembde, generieke Italiaanse geraspte kaas. Het woord Parmezaan op een verpaking moet je als de pest vermijden;

- nu is het tijd voor dunne plakjes morrarella, ik heb een light soort geprobeerd, om te kijken of het verschil maakt. Eigenlijk niet veel, maar volgende keer ga ik toch een echte gebruiken;

- Dat gedaan, leg je nu een nieuwe laagje lasagnavellen erop en begin weer met de vulling.

- De vierde laag lasagna vellen heb ik bedekt met alleen een dun laagje waterige saus en Parmigiano, daarna heb ik met de nietmachine de hoeken van mijn ovenverpakking dicht gemaakt en in een voorverwarmde oven op 180 graad 30 minuten laten garen.

Lekker dat het was!

Snelle lasagna met spinazie

Mijn traditionele familielasagna is geen makkie: het deeg moet zelfgemaakt worden, dan koken in heet water, dan laten uitlekken en pas dan in elkaar gezet. Intussen moet er ook vleessaus gekookt worden, mozzarella in kleine stukjes gehakt, eieren hargekookt en gehakt ook, etc. etc. Het is dus echt een gerecht voor de feestdagen, wanneer je tijd hebt om zoiets te maken (dan gelijk 3 porties voor in de diepvries). Voor de afwissseling heb ik een pak kant en klare verse lasagn velletjes gekocht, ook al vind ik ze te dik voor mijn thuislasagna. Ze bleven lang in de koeling staan.

Vanmiddag even een snelle lasagna in elkaar geflanst met mijn stagiaire Alice, want we hadden allebei honger en er moest serieuze spul aan tafel komen.

Ingredienten voor 4 personen:
4 eetlepels olijfolie
6 velletjes verse lasagnadeeg
1 teentje knoflook
500 gr. spinazie
zout naar smaak
250 gr. ricotta
2 mozzarella in kleine stukjes gesneden
100 gr geraspte Parmezaanse kaas of oude kaas
1 snufje kaneel
peper naar smaak

Doe de oven aan op 175 graad C. In 2 eetlepels olie laat eerst even de teen knoflook fruiten, daarna de spinaziebladen met zout erop, onder roeren, 5-7 minuten smoren. Smeer met 1 eetlepel olijfolie de bodem van een vierkante/rechthoekig ovenschaal, het liefste eentje net zo groot als een lasagnavel, want dat scheelt weer puzzelen. Leg er een lasagnavel op. Doe in een blender de spinazie met eventuele kookvocht, de ricotta, een snufje kaneel en eentje peper, en draai tot een gelijkmatige groene pasta.

Smeer met deze pasta de eerste gelegde lasagna vel, doe er wat mozzarella en wat geraspte kaas op, dan leg nog een vel, herhaal tot de laatste vel, die je vervolgens met de laatste eetlepel olie boven insmeert, waar je nog wat paarmezaanse kaas op doet, en hoeps, 15 à 20 minuten in de oven, tot de mozzarella en kaas gesmolten zijn. De bovenvel word krokant en ietsje gekruld om de hoeken, maar daar hou ik juist van. Zo niet, doe er een vel aluminiumfolie erop tijdens het koken.

En het was ook nog erg lekker. Volgens mij zijn er variaties met allerlei bladgroente te proberen: zeker raapstelen in de lente en met rucola in de zomer (allebei niet gesmoord), met het groen van paksoi en snijbiet, etc.