Venkel en aardappelsoep (met makreel)

Restjes, die bestaan echt, en er moet iets mee gedaan worden. Om te beginnen, venkelrestjes. Venkel, die lusten we rauw thuis, en daar blijven altijd de stengels over als bijproduct, want te taai om rauw te kauwen. Ik gooide ze altijd weg, tot het idee daagde om daar iets mee te doen.

Daarnaast, had ik gisteren drie in de schil gekookte aardappels, wachtend tot een passende bestemming.

Soep, dat leek een goed idee.

Ingredienten:
3 eetlepels olijfolie
1 kleine ui, gesnipperd
de stengels van 2 kleine venkels
3 gekookte aardappelen
Vegeta bouillonpoeder
water n.g.
gerookte makreelfilet

Laat de ui in de olijfolie fruiten. Voeg daarna de in stukjes gesneden venkel en laat zacht worden. Voeg water en (Vegeta)bouillondpoeder toe en laat doorkoken. Neem de aardappelen, halveer ze, leg ze in een aardappelpers (die voor gnocchi, lijkt op een uit de kluiten gewassen knoflookpers)met de gesneden platte kant tegen de gaatjes, en pers de aardappel. Haal de overgebleven schilletjes uit de pers en herhaal tot alle gepureerde arrdappels in de soep zijn. Met de stafmixer grof pureren. Proeven naar zou en peper. Als laatste, maak een stukje makreelfilet schoon en zorg dat geen graatjes achteblijver, breek het in stukkjes, doe ze in de soep en serveer.

Mijn kleine beer heeft het graag gegeten. Grote beer wordt straks 6 en heeft een uitgesproken mening over eten, dus die wilde een tortilla.

De Vegeta bouillonpoeder is een klassieker uit mijn Poolse jaren. Het werd toen in Joegoslavie geproduceerd, en het was een gele bouillonpoeder met uitgedroogde stukjes wortel en andere groente, wat de schijn wekte dat het natuurlijker, rijker en beter dan oorsnee bouillonblokjes was. hoe dan ook, halve Poland was er dol op, volgens mijn servische vriend Nenad. Ik Amsterdam heb ik hem erg vaan in turkse winkels gezien, in een blauw zakje met het beeld van een lachende kok erop.