Bubbels, voorbij het feest

Bubbels zijn bij uitstek een feestelijke drank. Zoals Peppino di Capri toen al zong:

Champagne, om een ontmoeting al toastend te vieren

Nu zijn misschien niet alle dames van mijn generatie gevoelig voor de charmes van Peppino di Capri in zijn gouden jaren, maar bubbels merkeren vaak alle belangrijke gelegenheden, rites of passage en dergelijke uitspattingen. Dit bewezen weer eens mijn bloedeigen moeder en schoonmoeder op de avond van de geboorte van mijn eerste zoon: ik lag in het ziekenhuis ter controle, Berend reed heen en weer en zij, helemaal opgelucht dat allemaal goed was gegaan en dat we een pracht van een negen-en-half-ponder hadden om te knuffelen, hebben zich goed gedaan aan drie flessen spumante. Zodoende konden ze later niet meer de trap neer om te gaan slapen en er moest de brandweer te pas komen (OK, dat allerlaatste is verzonnen, maar het geeft weer de sfeer). Het was naar ons weten hun allerlaatste alcoholische uitspatting, maar ja, een stamhouder verdient het. Zijn broertje was thuis en wel om 7 uur 's ochtends dus een directe aanleiding om hem ook zo uitbundig te vieren ontbrak en dat is alleen maar goed.

In de laatste jaren is niet alleen verkoop van Italiaanse bubbels in Nederland enorm gestegen dankzij het succes van Prosecco tijdens happy hours, mousserende wijnen in het algemeen zijn uitgestapt uit het hokje aperitief en feestelijke toast.

Volgens de wijn-en-spijs methode van AIS, het Italiaans sommelier vereniging, zijn koolhydraten en vetten de beste combinaties met bubbels. De scherpe smaakeigenschappen en mondgevoel van bubbels (zuren en CO2) kunnen het beste gecombineerd worden met zachte, ronde gerechten om de hoekigheid van de wijn te compenseren. Ook harde korstjes en chapelures zijn om af te raden want je mond is dan al ultragevoelig en je wilt het bij zachtheid houden.

Ik ga beginnen met de combinatie bij uitstek, Italiaanse vleeswaren zoals mortadella, salame, pancetta, om verder te gaan met een aperitief-lunch-receptie klassieker, de zachte tramezzino. Misschien ook een zalmmousse voor de textuur. En tot slot polenta met Taleggio, een zachte kaas.

Het enige dat ik niet ga doen, uit respect voor het prachtig grachtenpand aan de Keizersgracht 564 waar de lessen plaats vinden, is frituren. Ik vind het enorm jammer, want in Italie kennen we een grote traditie van de fritto misto, maar de walmen kan ik me niet veroorloven. Ik noem ze wel, want thuis moet je het vooral niet nalaten, het is de perfecte combinatie.

Geen courgettebloemen met een romig vulling van vis, geen frittelle en geen gevulde en gepaneerde olive all' ascolana. Ik hoop dat jullie het me vergeven.

En nu de wijnen:

We beginnen met frizzante, een Pignoletto dell' Emilia met een zachte bubbel. Pignoletto is een autochtine druifsoort uit emilia, een regio ten zuiden van de Po-rivier, die vermaard is om haar vleeswaren, dus mortadella past er prachtig bij.
Daarnaa mijn test-wijn van de avond, een rose Raboso Frizzante, niet onaardig en de enige mogelijkheid om jullie een andere autochtone druifsoort uit het Noord-Oosten van Italië te laten proeven.
Daarna een vergelijking met een Prosecco di Valdobbiadene en zijn broertje prosecco di Valdobbiadene superiore uit het ondergebied Cartizze.
We sluiten met een zoete Brachetto del Piemonte. En als mijn collega Piet Dooijewaard nog iets in zijn kelder heeft staan, dan is het zeker een Pinot Chardonnay Brut uit Piemonte en misschien ok en Brut di Soave.

Waarom juist deze noorderlijke regios en hoe komen nou eens die bubbels in de fles, dat leg ik tijdens de les uit.

Kortom, je zult niet buiten lopen, nee, je zult, met al die bubbels, zweven als je weggaat.