Kaviaar

Het komt alles in een keer (maar is nooit te veel van het goede). Kaviaar. Eerst een minipotje zwart uit Iran (staat nog in de koelkast) en dan ben ik zelf naar Rusland gegaan, heb gelukkig ook bliny met rode kaviaar gegeten en zelfs een pot kunnen aanschaffen.

En nu kan ik met kennis van zaken zeggen, dat ik weet welke manier van consumptie de beste voor mij is. Jammer dat ik zelf geen wodka drink, maar hou je hier van, laat je vooral niet door mij weerhouden om ook er wat bij te drinken.

Nog een ding dat ik vergeten was, maar wat de Rusland-avontuur mij weer herinnerd heeft: het toasten. Tijdens een diner mag gerust een stuk of dertig keer getoast worden, meer is geen bezeaar. En die wodka, dat kun je ad fundum drinken, of per druppel, zoals ik. Als de glaasjes maar rinkelen.

Ik hef dus een toast tot de grotere eer en glorie van alle kaviaar, hetzij grijs, zwart of rood, zolang dat ik het mag eten.

Ingredienten:
1 potje zalmkaviaar (kan ook bij IKEA gekocht worden)
1 gele, sappige citroen
1 lepeltje
1 schaaltje in een bijpassende kleur (overbodig, maar wat is het hier niet?)
1 glaasje ijskoude wodka of sterke warme chai

Plaats 2-3 lepeltjes kaviaar in het schaaltje, besprenkel ze met citroensap.
Snij de citroen in een paar superdunne plakjes en drapeer ze rond de kaviaar. Met het lepeltje eet keen leine hapje, speel ermee in je mond, laat de eitjes klappen tussen tong en hemeltje en geniet ervan. Herhaal tot het op is. Je kunt ook de dunne citroenplakjes in kleine stukjes samen met de eitjes eten.

Variatietip: na zoiets hoef ik eigenlijk niet meer te eten, maar je zou ook het geheel op een bergje superdungsneden ijsbrgsla kunnen serveren.

Wat ik vooraal onweerstanbaar vind van rode zalmkaviaar is de texstuur, het spelen ermee met mijn tong, het glibberig gevoel ervan in de mond. De grijze, daarentegen, omdat de eitjes kleiner zijn, is leuker om met de achterste, buitenste gedeelte van je mond te drukke, smaakt alleen daardoor weer anders.